Een gordijn met enkele plooien

Dit keer heb ik een gordijn genaaid. Daar ik op Internet geen duidelijke voorbeelden kon vinden voor het naaien van een gordijn, leek het mij nuttig om op deze blog te beschrijven hoe ik het heb aangepakt.

Op Internet had ik de stof London Sightseeing besteld. De stofbreedte van 140 cm moest net genoeg zijn om - met enkele plooien van 2 cm diep en 7 cm tussen de plooien - een gordijn van 86 cm breed te kunnen maken. Bij levering bleek echter dat de stof aan de ene zijde 4,5 cm witte zelfkant had, dus zo'n 4,8 cm verdween aan de ene kant in de naad. Om stof uit te sparen heb ik toen de rafelige andere zijkant van het gordijn afgewerkt met biasband, zoals op de foto linksboven te zien is.

De bovenkant heb ik verstevingd met gordijnvestevingingsband (linksboven).
Bij het naaien van de plooien heb ik een opening gelaten om de haak doorheen te kunnen steken.

De bovenrand van het gordijn heb ik verstevigd met met gordijnverstevigingsband van 6 cm breed. Daarna heb ik steeds om de 7 cm een enkele plooi gemaakt van 2 cm diep. De plooi heb ik eerst van bovenaf voor 5 cm dicht gestikt en daarna op 6,5 cm richting de zijkant vastgestikt. Zo bleef er onderaan de plooi 1,5 cm over om de haak door te steken. Wanneer ik een langwerpig voorwerp van bovenaf in de plooi stopte om hem open te houden, was het gemakkelijker om de haak in de plooi te steken.

De haak is gemakkelijker in te brengen, wanneer je de plooi openhoudt door er iets in te steken.

Voor het afspelden van de zoom op de juiste lengte heb ik het gordijn eerst opgehangen. Bij zowel de zoom als de zijkanten heb ik de vouw er eerst goed ingestreken voor ik hem erin naaide. Een handig hulpmiddel daarbij kan instrijkbare zoomband zijn.

Een alternatieve koningsmantel

Voor koningen had ik rode en paarse stoffen aangeschaft. Echter, de middeleeuwse koning, die ik onlangs heb gekregen, heeft een oranje kroon en blauwe ogen. Voor hem vond ik een oranje koningsmantel over een blauwe jurk beter passen.

De verschillende onderdelen van de koningsmantel

Voor de jurk heb ik mijn standaard, getailleerde patroon genomen. Voor de voorzijde van de koningsmantel heb ik een nieuw patroon getekend, omdat die breder en langer is dan de cape van de heks. De rafelige rand aan de binnenzijde van de mantel heb ik afgewerkt met organza lint met satijnen rand.

De kraag

De koningsmantel is natuurlijk pas echt af met een echte nepbontkraag. Daarvoor heb ik een cirkel getekend met een doorsnede van 9,5 cm en daarin een cirkel met een doorsnede van 4,5 cm, wat overeenkomt met een nekwijdte van 14 cm (π × Ø). Aan de zijde waar ik de cirkel heb doorgeknipt, heb ik 2 extra rondingen gemaakt. Daarna heb ik de nek aan de buitenzijde en rondom de rondingen dichtgenaaid en vervolgens omgedraaid. De binnenrand langs de nek heb ik daarna vastgenaaid en hem vervolgens aan de voorzijde bij de extra rondingen strak langs de nek aan elkaar genaaid.

De middeleeuwse koning met mantel met bontkraag

Een nieuwe jurk voor de oude heks

Onder mijn poppenkastpoppen heb ik 2 heksenkoppen zonder jurk en eentje waarvan de handjes van de jurk versleten zijn. Voor jurken heb ik glimmend paarse satijn liggen en een doorschijnende stof met gouden sterren, maar voor de oudste, meest aftandse heks leek een niet-glimmende paarse katoen met sterretjes mij beter passen. 

Een heksenmetamorfose

Voor de jurk van de heks heb ik mijn standaard patroon genomen met vanaf de mouwen een in een curve naar beneden breder uitlopend model dat onderaan 15 cm breed is, 2 cm breder dan de taillewijdte, en 19-20 cm lang. Voor de handjes heb ik dit keer een breedte van 4,5 cm genomen, opdat de vingers er gemakkelijker in kunnen schuiven.

De cape links, het patroon voor de nieuwe jurk in het midden en rechts de nieuwe jurk met handjes

Omdat ik deze heks in een zwarte cape wilde kleden, heb ik voor de achterkant van de jurk zwarte katoen genomen, net als voor de stukken cape aan de zijkant. Aan de voorzijde heb ik de cape nadrukkelijk klein gehouden, zodat de paarse stof met sterren goed zichtbaar is.

De jurk heb ik afgemaakt met een klein paars strikje bij de nek. Voor de nek heb ik weer 7 cm los gehouden, de plastic kop erin gestoken en aan beide zijden de naadjes tot aan de nek met kleine steekjes vastgenaaid.

Zie ook: De heks als kruidenvrouwtje.

Pootjes voor de grote boze wolf

De wolf tussen mijn poppenkastpoppen had geen pootjes. Er zat slechts een lap met elastiek om zijn nek. Dat kon natuurlijk niet zo voortduren.

Voor dierenpakken heb ik een apart model jurkje ontworpen met de pootjes iets omhoog i.p.v. omlaag wijzend. Er zijn diverse kortharige, bontachtige stoffen met dierenprints te koop, maar neem wel een stof met een kleine print, want zo'n jurkje is maar klein. Ook bruine fleece stof of imitatie lamsvacht zou kunnen worden gebruikt als 'vacht'.

De wolf heeft voortaan pootjes en een staart.

Eerst heb ik de staart genaaid en omgedraaid, zodat die bij het naaien van het jurkje meteen in de zijnaad vastgenaaid kon worden. Ik heb gekozen voor de zijnaad, omdat de staart dan aan de voorzijde ook te zien is en het spaart bovendien een extra naad aan de achterzijde uit.

De extra grote wolvennek

Een verbeterpunt is dat het belangrijk is om vooraf de omtrek van de nek te meten, want die kan erg verschillen per poppenkastpop. De poppenkastwolvenkop had een uitzonderlijk grote nekwijdte, waardoor ik eerst weer een stukje naad moest los tornen voordat ik de pop in de nek van het jurkje gestoken kreeg. Daarna moest ik dat stukje weer vastnaaien.

De kleine wolf heeft wèl een jurk met pootjes