Katoenen mondkapjes

Vanwege het corona virus heb ik een setje mondkapjes gemaakt. In mijn ‘lappenmand’ had ik grote lappen katoen in blauw, wit en zwartwit geblokt. Eerst heb ik de lappen alvast op 60° C. gewassen voor het geval ze nog zouden krimpen. Dat is ook de temperatuur waarop de mondkapjes later gewassen moeten worden.
Zowel de website van de Knip als van de Libelle hebben een patroon voor een mondkapje, waarbij je keuze hebt uit 4 maten: man (grootste), vrouw/tiener, kind of peuter (kleinste). Ik heb het patroon voor de man genomen met het idee dat het mondkapje beter te groot dan te klein kan zijn. Bij beide patronen is een streep van 5 cm gemarkeerd, die je na het printen kunt meten om zo te zien of het patroon op de juiste grootte is uitgeprint, wat gelukkig het geval was. 
Noch de beschrijving van de Libelle, noch de video van de Knip vond ik verhelderend, dus ik heb besloten het mondkapje maar gewoon op basis van eigen logica in elkaar te naaien. 

Bij de geblokte stof vond ik het zinvol om te kijken of de ruitjes recht op het mondkapje komen
en daarvoor bood het patroon van de Knip een recht-van-draad lijn.

De dikke, blauwe lap heb ik gecombineerd met één laag witte katoen. De zwartwit geblokte lap was dunner en heb ik gecombineerd met een dubbele laag witte katoen, die ik bij het zigzaggen van de rafelranden meteen al samen heb genomen en verder als één laag heb behandeld. Voor het naaien heb ik voornamelijk wit garen gebruikt.
Na het omzigzaggen van enerzijds de bovenlaag en anderzijds de onderlaag, heb ik bij beide lagen de 2 helften aan elkaar genaaid bij de gebogen zijde (A op het patroon van Libelle). Let op dat je alleen de bewuste ‘neusnaad’ zelf naait en niet doornaait buiten het patroon. Als je klaar bent, kun je die naden al een beetje proberen uit te strijken, want later kom je daar niet meer bij.

Oma in bloemetjesjurk met pofmouwtjes

Bij poppenkastpoppen ziet Katrijn er altijd uit als een oude vrouw met knotje - ofwel een oma - en daarom noem ik haar ook gewoon oma of grootmoeder. Tegenwoordig heb je behoorlijk hippe oma's en opa's, maar vroeger waren oma's en oudtantes vrouwen met knotjes in een bloemetjesjurk. Voor oubolligheid en extra uitdaging krijgt deze oma ook pofmouwtjes.

Voor de bloemetjesjurk heb ik dapper katoen genomen. De zelfkant van de stof heb ik langs de rechte onderkant van het jurkje laten vallen. Voor de jurk heb ik een eenvoudig, recht patroon genomen en daarbij de mouwtjes omgeslagen, want die worden toch vervangen door losse pofmouwtjes. Van voeringstof heb ik ook één zijde van een jurkje geknipt om de voorzijde van het jurkje te voeren, om te voorkomen dat je je hand er al te duidelijk doorheen ziet zitten, daar de stof relatief dun en licht van kleur is.

Vervolgens heb ik de handjes 2 cm langer getekend en uitgeknipt. Voor de pofmouwtjes had ik 2 stroken nodig van 4 bij 20 cm (plus extra ruimte rondom voor de naden). Deze keer heb ik eerst de handjes vastgenaaid aan de jurk en vervolgens de schoudernaden gestikt van het begin van de hals (en de hals altijd ruim meten) tot net voor de bocht van de duim. 

Vervolgens heb ik de lange stroken dubbel gevouwen met de goede kant naar buiten en zo stevig gestreken. Daarna heb ik met slap garen en een rijgsteek de strookjes aan de rafelzijde aan elkaar geregen. Door de draad aan te trekken tot de strookjes de helft van de oorspronkelijke lengte zijn en de plooitjes netjes te verdelen, heb ik pofmouwtjes gecreëerd. Na het vastnaaien van de mouwtjes aan de jurk, kon het rijgdraad er weer uit. Helaas ben ik vergeten de onderzijde van de mouwtjes tijdig vast te naaien, dus dat is een leermomentje voor de volgende oma. Het afmaken van de jurk ging als bij alle andere jurkjes.