Het kaboutervrouwtje gerenoveerd met acrylverf

In 2016 kreeg ik niet alleen twee beelden van Minions voor mijn verjaardag, maar ook een fraai kaboutervrouwtje van Rien Poortvliet. Zij waren inmiddels allen aan renovatie toe.
Bij de plooien bij de armen van het kaboutervrouwtje zaten wat ruwe plekken, die ik heb bijgewerkt met acryl modelleer pasta*. Ik zie het een beetje als plamuur uit een tube. Met spateltjes (en je vingers) kun je het uitsmeren, zodat het oppervlak wat gladder wordt of putjes gedicht. Daarna kun je er weer overheen verven.

Het kaboutervrouwtje kreeg ik in 2016

Het door mij aangeschafte setje goedkope acrylverf tubetjes in diverse kleuren, bleek niet alleen dunne verf te bevatten die slecht dekte, maar bij het beeld van de kaboutervrouw was het resultaat ook nog vlekkerig en dat viel met name op bij haar rode hesje.
De paarse verf uit de kleine tube dekte wѐl goed, maar toen ik de kaboutermuts later (ondersteboven) onder de kraan hield, spoelde de verf er grotendeels zó weer vanaf. Dat moest anders.
Daarna heb ik van het merk Arida een tube "crimson" rood aangeschaft voor het hesje van de kabouter, "purple" paars voor de hoed (en de gitaar van de Minion) en een kleine tube "light flesh" huidskleur voor het gezicht. Vooral het gezicht van de kabouter had wel wat laagjes nodig om er een beetje egaal uit te gaan zien.

Voor het kaboutervrouwtje had ik verf in huidskleur nodig

De Minion met de gitaar gerenoveerd met acrylverf

Voor de renovatie van de tuinbeelden, had ik - niet gehinderd door enige kennis - een setje acrylverf tubetjes in diverse kleuren gekocht. Al gauw bleek dat die goedkope verf nogal dun was en slecht dekte. Omdat de donkere kleuren wel dekten, kocht ik daarna een tube eigele verf voor de Minions. Ook een grote pot witte verf en een grote tube zwarte verf waren nodig.

  De eigele verf van Giorgione dekte goed    

    De goedkope zwarte verf van Van Bleiswijck ook  

De Minion met de gitaar heeft zwarte haren en maar één oog, dus dat zal Stuart zijn. Bij de Minion met de gitaar bleek ik meer moeite te hebben om dat gele hoofd gedekt te krijgen met verf en heb ik daarom met de eigele verf van het merk Giorgione door geverfd, ook al had ik later alsnog een lichtere kleur geel gevonden bij de Action. Verder had deze Minion nog wat losse, zwarte haren op zijn bol, die enigszins netjes gemarkeerd moesten worden.

Deze Minion had oorspronkelijk een bruine gitaar

De gitaar van de Minion was oorspronkelijk bruin, maar in de loop der tijd was hij afgebladderd en de verf die wel was achtergebleven zag er uit als zwart. Het was zaak om de gitaar dus een donkere kleur te geven om de verfresten goed te kunnen overschilderen. Ik had inmiddels een tube donkerpaars aangeschaft voor de punthoed van het kaboutervrouwtje en paars leek mij ook een prima kleur voor een rockgitaar. Omdat ik voor de brillen van de Minion een klein potje metaalverf had gekocht, kon ik die verf ook gebruiken voor de accenten van de gitaar. Verder waren sommige delen van het beeld  rondom de gitaar moeilijker te bereiken en die heb ik nog vaker extra bij moeten werken voor een enigszins net resultaat.

De Minion op de boomstronk gerenoveerd met acrylverf

In 2016 kreeg ik met mijn verjaardag tuinbeelden van Minons en een kaboutervrouwtje van Rien Poortvliet. Inmiddels waren die enorm afgebladderd en daarom vroeg mijn vriend of ik het kaboutervrouwtje kon renoveren. Daarbij leek het me verstandig om ook de Minions te renoveren, want dan kon ik daarop oefenen. Deze blogpost gaat over het beeld van een kale Minion met twee ogen en dat zal Bob* zijn.

De tuinbeelden kreeg ik in 2016 voor mijn verjaardag

Niet gehinderd door enige kennis, kocht ik een setje acrylverf tubetjes in diverse kleuren. Al gauw bleek dat die goedkope verf nogal dun was en slecht dekte**. Daarna kocht ik een grote pot witte verf, een grote tube zwarte verf, een tube groen voor het gras en een tube eigele verf voor de Minions, omdat donkere kleuren beter dekken. Ook heb ik een acryl modelleer pasta aangeschaft, waarmee ik wat grote oneffenheden kon wegwerken.

Modelleerpasta in een potje met een spatel en een flacon witte verf

De witte verf kwam uit een soort dikke, plastic flacon van de TEMU en dekte goed, maar de verf kwam - door het moeten knijpen - altijd in grote hoeveelheden op de palet terecht. De zwarte verf was weliswaar van het goedkope merk Van Bleiswijck, maar ook die dekte goed. Het eigeel was van het merk Giorgione en dekte - na wat lagen verf - aardig, maar was wel wat donker van kleur voor een Minion. Omdat deze verf moeilijker van de kwasten en het paletje te verwijderen was, vermoed ik dat het in elk geval wel watervaste verf was.
Toen ik bij de Action alsnog een tube gele verf tegenkwam, heb ik de Minion op de boomstronk daarmee overgeschilderd. Dat deze verf wat dunner was, was niet zo erg, daar er al een eigele ondergrond onder zat, al moest ik vooral langs de randjes wel herhaaldelijk overschilderen.

De blauwe verf van de TEDI was vlekkerig en wilde niet goed dekken

Weer een politieagent

De oude naaimachine wilde niet meer naar de zigzag stand, dus heb ik een nieuwe gekocht: een Singer Tradition 2282. Zoals je op deze blog kunt lezen, naai ik geen ingewikkelde dingen en daarom voldoet deze naaimachine prima voor mij. De grootste luxe is nog dat de draad zo gemakkelijk in te rijgen is. Bij de oude machine was dat een dusdanig probleem, dat ik de nieuwe draad aan de oude vast knoopte en hem er zó doorheen trok. 

De wetshandhaver van deze blogpost ligt op deze foto nog zonder jurk.

Om de nieuwe naaimachine uit te proberen, ben ik met een gemakkelijk jurkje begonnen. En, tja, dat is dus weer een ‘uniform’ voor een politieagent. In de wereld van de poppenkastpoppen bestaan gewoon heel veel verschillende politiepoppenkastpoppen!
Omdat het dit keer een pop met een vrij grote kop betrof, heb ik een ruim patroon voor dit jurkje genomen. Het gebruikte materiaal is een wat dikkere blauwe stof uit de bak bij de Leen Bakker. Verder heb ik wat linten en andere details gebruikt om het politie-uniform van wat “indrukwekkende” details te voorzien. 

Waar ik deze keer vooral trots op ben, is dat de aansluiting van het jurkje op het handje dit keer echt netjes is gegaan. Al doende leer ik! 

Oma in bloemetjesjurk met pofmouwtjes

Bij poppenkastpoppen ziet Katrijn er altijd uit als een oude vrouw met knotje - ofwel een oma - en daarom noem ik haar ook gewoon oma of grootmoeder. Tegenwoordig heb je behoorlijk hippe oma's en opa's, maar vroeger waren oma's en oudtantes vrouwen met knotjes in een bloemetjesjurk. Voor oubolligheid en extra uitdaging krijgt deze oma ook pofmouwtjes.

Voor de bloemetjesjurk heb ik dapper katoen genomen. De zelfkant van de stof heb ik langs de rechte onderkant van het jurkje laten vallen. Voor de jurk heb ik een eenvoudig, recht patroon genomen en daarbij de mouwtjes omgeslagen, want die worden toch vervangen door losse pofmouwtjes. Van voeringstof heb ik ook één zijde van een jurkje geknipt om de voorzijde van het jurkje te voeren, om te voorkomen dat je je hand er al te duidelijk doorheen ziet zitten, daar de stof relatief dun en licht van kleur is.

Vervolgens heb ik de handjes 2 cm langer getekend en uitgeknipt. Voor de pofmouwtjes had ik 2 stroken nodig van 4 bij 20 cm (plus extra ruimte rondom voor de naden). Deze keer heb ik eerst de handjes vastgenaaid aan de jurk en vervolgens de schoudernaden gestikt van het begin van de hals (en de hals altijd ruim meten) tot net voor de bocht van de duim. 

Vervolgens heb ik de lange stroken dubbel gevouwen met de goede kant naar buiten en zo stevig gestreken. Daarna heb ik met slap garen en een rijgsteek de strookjes aan de rafelzijde aan elkaar geregen. Door de draad aan te trekken tot de strookjes de helft van de oorspronkelijke lengte zijn en de plooitjes netjes te verdelen, heb ik pofmouwtjes gecreëerd. Na het vastnaaien van de mouwtjes aan de jurk, kon het rijgdraad er weer uit. Helaas ben ik vergeten de onderzijde van de mouwtjes tijdig vast te naaien, dus dat is een leermomentje voor de volgende oma. Het afmaken van de jurk ging als bij alle andere jurkjes. 

Hergebruik: een politieagent

De politieman is één van de figuren bij poppekastpoppen die in allerlei verschillende versies zijn te vinden uit verschillende landen en verschillende tijden. Iets rechts van het midden staat de wetshandhaver die deze keer een ander uniformjurkje heeft gekregen. Hij heeft een lichtblauwe pet met een wit rondje, gele rand en zwarte klep. Daaronder droeg hij een donkerblauwe jurk met een donkergroene rand, allebei van een beetje viltig stofje (zie foto). Dat was echt géén gezicht ;-).

Verschillende politieagenten

Bij het maken van de voetballer poppenkastpop was een donkergrijsblauw jurkje over gebleven, nadat de jongeman een nieuwe jurk had gekregen. Omdat het oorspronkelijke jurkje op zich nog vrij netjes was, besloot ik het te hergebruiken. De vilten rondjes wilden er slecht af, dus heb ik daarover een breed blauw lint (dat ooit om een kado zat) met zoomband vast gestreken. Het lint heb ik verder vast gezet met 2 geel-witte knoopjes onder elkaar op de borst en een zwartgele strik bovenaan het jurkje. 

De zoom van het jurkje heb ik opnieuw vastgenaaid. De oorspronkelijke zoom was met geel garen genaaid en de naad was ook niet recht. Door de naad opnieuw vast te zetten met een passende kleur blauw garen kon ik meteen het brede lint aan de onderzijde vastnaaien. Ook heb ik weer een 'gouden' épaulette op de schouder toegevoegd. Met een extra bandje langs de nek (aan de achterzijde zitten de uiteinden vastgeplakt met textiellijm) probeer ik het rafelige randje van het hergebruikte jurkje wat te camoufleren. 

De voetballer

De voetballer

Eerder deze week zag ik bij de Kwantum een lapje liggen met PSV print voor 1 euro. Meteen bedacht ik me dat ik daarmee een echte voetballer poppenkastpop kon te maken.

Het standaard patroon van het iets toelopende jurkje en de standaard handjes zijn prima geschikt voor een voetballerpak. Wel moest ik het patroon zó op de lap leggen, dat het PSV logo mooi midden op de borst terecht kwam (zie foto's).

Tussen mijn poppenkastpoppen vond ook nog een jongeman die prima voor atletische sporter kan doorgaan en zo heb ik zijn saaie jurk vervangen door een knalrode voetbaljurk!

Voor de voetballer kan het standaard jurkje worden gebruikt.

De boswachter

De boswachter - of jager - wilde ik in een pak steken, passend bij zijn groene hoed. Daarvoor heb ik voor de achterzijde het standaard, iets uitlopende patroon genomen, zoals bij de gendarme. Voor de voorkant heb ik een variant genomen, waarbij de bovenkant uit twee bredere stukken bestaat, zoals hieronder op de foto weergegeven.

Het patroon voor de voorkant van het jagerpak.

Vervolgens ben ik begonnen met het in elkaar naaien van het jasje van de jager, waarbij ik instrijkbaar zoomband heb gebruikt om het mezelf wat gemakkelijker te maken. Het bovenste gedeelte valt een stukje over het onderste gedeelte, zodat het ook echt een jasje lijkt. Twee knoopjes maken het jasje af.

Patroon voor het jasje van de jager.

De handjes zijn van katoen, want een boswachter - of jager - mag best een beetje ruwe handen hebben. Die kan samen met het kruidenvrouwtje het bos in trekken en laat de wolf dan maar oppassen!

Het eindresultaat.

De prinses in de gouden kanten jurk

Mijn favoriete poppenkastpoppen zijn koningen, koninginnen, prinsessen en prinsen. Onder mijn poppenkastpoppen bevinden zich diverse assepoester-achtige prinsessen in simpele katoenen jurkjes. Daar neem ik natuurlijk geen genoegen mee!

Als eerste heb ik een prinses onder handen genomen met blond haar en een gouden kroontje. Daarbij heb ik gekozen voor "gouden" baljurk. Hiervoor heb ik het simpele, rechte jurkpatroon genomen en dat even onder de armen in tweeën geknipt. Voor de handjes heb ik dit keer níet de roze stofdoek van de Action gebruikt, maar lichtroze katoen, omdat die stof beter bij de gouden jurk kleurde.

De mauw heb ik iets over het handje laten vallen

Voor de jurk heb ik een glimmende, gouden polyesterstof genomen van stoffen-hemmers.nl. Daar heb ik de handjes zó aangenaaid, dat de glimmende stof iets over de handjes valt en die zodoende echt uit de mouwen lijken te steken. Bij de nek laat ik het jurkje altijd ruim open om later gemakkelijk langs de nek van de kop te kunnen naaien.

De rok plooien

Hier ga ik de zoom in de polyesterstof
van de rok naaien.

Voor de rok strook genomen, ca. 3x de breedte van de bovenjurk, in zowel de glimmende, gouden polyesterstof als in gebloemd goud kant van destoffenkraam.nl. De stoffen heb ik eerst aan de bovenzijde aan elkaar genaaid en vervolgens gerijgd tot 2x de breedte van de bovenjurk en de plooien netjes geprobeerd over de gehele breedte te verdelen. Daarna heb ik boven- en onderzijde aan elkaar genaaid. Tenslotte heb ik de rok aan de achterzijde in de lengte aan elkaar genaaid en aan de onderzijde een zoom in de polyesterstof genaaid. Bij het kant heb ik zelfkant aan de onderzijde genomen, zodat ik daar niets aan hoefde te doen.

Een oranje aap

Voor mijn poppenkastpoppenverzameling heb ik onlangs twee apen op de kop getikt. Voor beide apen heb ik een wollig vachtje aangeschaft bij destoffenkraam.nl: de ene vacht is zwart, de andere vacht bleek toch iets feller oranje dan gedacht, maar het is zeker geen lelijke kleur. De inspiratie is de mooie vacht van een orang-oetan.

De eerste aap, die ik onder handen genomen heb, heeft - net als de wolf - een enorm wijde nek. Daarom moest ik een wijder patroon dan gebruikelijk nemen. Ik heb wel het eenvoudige, rechte patroon gebruikt. Verder heb ik aan de achterkant de handjes vast aan de jurk uit één stuk vacht geknipt. Alleen aan de voorzijde heb ik de gebruikelijke losse handjes genomen. De eerste stap was dus om de losse handjes aan de vacht te naaien, zoals op de foto hieronder voor één hand is weergegeven.

Het patroon voor de 'jurk' van de aap

De heks als kruidenvrouwtje

Nadat ik eerder al een jurk met cape voor een heks heb gemaakt, heb ik een andere heks poppenkastpop nu omgetoverd tot kruidenvrouwtje. Zij heeft een jurk gekregen met daarop bloemen en paddenstoelen en daarvoor een schort, waarin zij bloemen of paddenstoelen kan verzamelen.

Een kruidenvrouwtjesjurk maken met linten en een knoopje.

Voor de jurk heb ik het standaard patroon gebruikt. Voor de handjes heb ik katoen in huidskleur genomen, omdat een kruidenvrouwtje nou eenmaal geen zachte prinsessenhandjes heeft. Ik heb een klein, lila knoopje gebruikt van de Wibra, lila satijnlint van de Xenos en een groen satijnlint en een lila strikje van de Boekenvoordeel winkel. 

De heks als kruidenvrouwtje

Als altijd ben ik begonnen met het zigzaggen van de naden. Bij het vastnaaien van de naden van de jurk heb ik het lila lint aan één kant vastgenaaid in de naad.
De groene kruidenbuidel is vierkant en open aan de bovenkant. Het lint heb ik met het strikje vastgezet aan de buidel en verder op de naden. Het uiteinde van het lint heb ik vastgezet met het lila knoopje. >
Na het dichtnaaien van de nek heb ik er nog een groen lint omheen gedaan, dat ik aan de achterkant heb vastgelijmd met textiellijm.


Zie ook: Een nieuwe jurk voor de oude heks.

Een boevenpak

Gedurende een lange periode heb ik weinig tijd gehad om me met het naaien van jurkjes van poppenkastpoppen bezig te houden, maar recent kreeg ik er toch weer zin in. Om er weer in te komen, besloot ik om te beginnen met een gemakkelijk jurkje: een boevenpak.

Een goed boevenpak is natuurlijk zwart-wit gestreept. Voor de handjes heb ik dit keer huidskleur katoen genomen, in plaats van een zacht aanvoelend, roze microvezel schoonmaakdoekje van de Action, dat ik gebruik voor de handjes van koningen en prinsessen. Verder is het standaardpatroon vanzelfsprekend goed genoeg voor een boevenpak. Ook in dit geval heb ik het laatste stukje bij de nek handmatig dicht genaaid.

Een nieuw boevenpak

Een nieuwe jurk voor de oude heks

Onder mijn poppenkastpoppen heb ik 2 heksenkoppen zonder jurk en eentje waarvan de handjes van de jurk versleten zijn. Voor jurken heb ik glimmend paarse satijn liggen en een doorschijnende stof met gouden sterren, maar voor de oudste, meest aftandse heks leek een niet-glimmende paarse katoen met sterretjes mij beter passen. 

Een heksenmetamorfose

Voor de jurk van de heks heb ik mijn standaard patroon genomen met vanaf de mouwen een in een curve naar beneden breder uitlopend model dat onderaan 15 cm breed is, 2 cm breder dan de taillewijdte, en 19-20 cm lang. Voor de handjes heb ik dit keer een breedte van 4,5 cm genomen, opdat de vingers er gemakkelijker in kunnen schuiven.

De cape links, het patroon voor de nieuwe jurk in het midden en rechts de nieuwe jurk met handjes

Omdat ik deze heks in een zwarte cape wilde kleden, heb ik voor de achterkant van de jurk zwarte katoen genomen, net als voor de stukken cape aan de zijkant. Aan de voorzijde heb ik de cape nadrukkelijk klein gehouden, zodat de paarse stof met sterren goed zichtbaar is.

De jurk heb ik afgemaakt met een klein paars strikje bij de nek. Voor de nek heb ik weer 7 cm los gehouden, de plastic kop erin gestoken en aan beide zijden de naadjes tot aan de nek met kleine steekjes vastgenaaid.

Zie ook: De heks als kruidenvrouwtje.

Pootjes voor de grote boze wolf

De wolf tussen mijn poppenkastpoppen had geen pootjes. Er zat slechts een lap met elastiek om zijn nek. Dat kon natuurlijk niet zo voortduren.

Voor dierenpakken heb ik een apart model jurkje ontworpen met de pootjes iets omhoog i.p.v. omlaag wijzend. Er zijn diverse kortharige, bontachtige stoffen met dierenprints te koop, maar neem wel een stof met een kleine print, want zo'n jurkje is maar klein. Ook bruine fleece stof of imitatie lamsvacht zou kunnen worden gebruikt als 'vacht'.

De wolf heeft voortaan pootjes en een staart.

Eerst heb ik de staart genaaid en omgedraaid, zodat die bij het naaien van het jurkje meteen in de zijnaad vastgenaaid kon worden. Ik heb gekozen voor de zijnaad, omdat de staart dan aan de voorzijde ook te zien is en het spaart bovendien een extra naad aan de achterzijde uit.

De extra grote wolvennek

Een verbeterpunt is dat het belangrijk is om vooraf de omtrek van de nek te meten, want die kan erg verschillen per poppenkastpop. De poppenkastwolvenkop had een uitzonderlijk grote nekwijdte, waardoor ik eerst weer een stukje naad moest los tornen voordat ik de pop in de nek van het jurkje gestoken kreeg. Daarna moest ik dat stukje weer vastnaaien.

De kleine wolf heeft wèl een jurk met pootjes

De gendarme's jurk

De politieman is één van de figuren bij poppekastpoppen die in allerlei verschillende versies zijn te vinden. Rechts op de foto onder zie je de gendarme, die in deze blog een uniformjurk krijgt.

Verschillende politieagenten

Laatst had een stuk mooie, donkerblauwe gordijnstof gekregen, afgeknipt van een te lang IKEA gordijn. Het is een mooie glimmende stof, ideaal voor een politie "uniform". Mijn standaard patroon heb ik gebruikt met vanaf de mouwen een in een curve naar beneden breder uitlopend model dat onderaan 15 cm breed is, 2 cm breder dan de taillewijdte. Voor de lengte van de jurk heb ik zo'n 19-20 cm genomen.
De strook voorlangs heb ik op enkele punten vastgezet en met de zijnaden meegestikt. De handjes heb ik bij dit jurkje zó ingezet, dat het uniform erover valt, zodat ze lijken uit te steken. Dat is extra werk geweest, maar het resultaat is wel mooi.
Op de lapjesmarkt in Utrecht zag ik diverse soorten goudband om, bijvoorbeeld, een épaulette van te maken. Bij de nek heb ik 7 cm los gehouden, maar wel de stof omgezigzagd tegen rafelen. Met het hoofdje in de nek, heb ik de laatste stukjes van de naden aan beide zijden met kleine steekjes vastgezet tot de nek stevig werd omsloten.

Links het patroon en rechts het resultaat

Een verbeterpunt bij deze jurk is dat de handjes ruimer moeten. De handjes had ik 4 cm breed genomen en daar blijk ik mijn vingers maar net in te kunnen steken.