Katoenen mondkapjes

Vanwege het corona virus heb ik een setje mondkapjes gemaakt. In mijn ‘lappenmand’ had ik grote lappen katoen in blauw, wit en zwartwit geblokt. Eerst heb ik de lappen alvast op 60° C. gewassen voor het geval ze nog zouden krimpen. Dat is ook de temperatuur waarop de mondkapjes later gewassen moeten worden.
Zowel de website van de Knip als van de Libelle hebben een patroon voor een mondkapje, waarbij je keuze hebt uit 4 maten: man (grootste), vrouw/tiener, kind of peuter (kleinste). Ik heb het patroon voor de man genomen met het idee dat het mondkapje beter te groot dan te klein kan zijn. Bij beide patronen is een streep van 5 cm gemarkeerd, die je na het printen kunt meten om zo te zien of het patroon op de juiste grootte is uitgeprint, wat gelukkig het geval was. 
Noch de beschrijving van de Libelle, noch de video van de Knip vond ik verhelderend, dus ik heb besloten het mondkapje maar gewoon op basis van eigen logica in elkaar te naaien. 

Bij de geblokte stof vond ik het zinvol om te kijken of de ruitjes recht op het mondkapje komen
en daarvoor bood het patroon van de Knip een recht-van-draad lijn.

De dikke, blauwe lap heb ik gecombineerd met één laag witte katoen. De zwartwit geblokte lap was dunner en heb ik gecombineerd met een dubbele laag witte katoen, die ik bij het zigzaggen van de rafelranden meteen al samen heb genomen en verder als één laag heb behandeld. Voor het naaien heb ik voornamelijk wit garen gebruikt.
Na het omzigzaggen van enerzijds de bovenlaag en anderzijds de onderlaag, heb ik bij beide lagen de 2 helften aan elkaar genaaid bij de gebogen zijde (A op het patroon van Libelle). Let op dat je alleen de bewuste ‘neusnaad’ zelf naait en niet doornaait buiten het patroon. Als je klaar bent, kun je die naden al een beetje proberen uit te strijken, want later kom je daar niet meer bij.

Weer een politieagent

De oude naaimachine wilde niet meer naar de zigzag stand, dus heb ik een nieuwe gekocht: een Singer Tradition 2282. Zoals je op deze blog kunt lezen, naai ik geen ingewikkelde dingen en daarom voldoet deze naaimachine prima voor mij. De grootste luxe is nog dat de draad zo gemakkelijk in te rijgen is. Bij de oude machine was dat een dusdanig probleem, dat ik de nieuwe draad aan de oude vast knoopte en hem er zó doorheen trok. 

De wetshandhaver van deze blogpost ligt op deze foto nog zonder jurk.

Om de nieuwe naaimachine uit te proberen, ben ik met een gemakkelijk jurkje begonnen. En, tja, dat is dus weer een ‘uniform’ voor een politieagent. In de wereld van de poppenkastpoppen bestaan gewoon heel veel verschillende politiepoppenkastpoppen!
Omdat het dit keer een pop met een vrij grote kop betrof, heb ik een ruim patroon voor dit jurkje genomen. Het gebruikte materiaal is een wat dikkere blauwe stof uit de bak bij de Leen Bakker. Verder heb ik wat linten en andere details gebruikt om het politie-uniform van wat “indrukwekkende” details te voorzien. 

Waar ik deze keer vooral trots op ben, is dat de aansluiting van het jurkje op het handje dit keer echt netjes is gegaan. Al doende leer ik! 

Hergebruik: een politieagent

De politieman is één van de figuren bij poppekastpoppen die in allerlei verschillende versies zijn te vinden uit verschillende landen en verschillende tijden. Iets rechts van het midden staat de wetshandhaver die deze keer een ander uniformjurkje heeft gekregen. Hij heeft een lichtblauwe pet met een wit rondje, gele rand en zwarte klep. Daaronder droeg hij een donkerblauwe jurk met een donkergroene rand, allebei van een beetje viltig stofje (zie foto). Dat was echt géén gezicht ;-).

Verschillende politieagenten

Bij het maken van de voetballer poppenkastpop was een donkergrijsblauw jurkje over gebleven, nadat de jongeman een nieuwe jurk had gekregen. Omdat het oorspronkelijke jurkje op zich nog vrij netjes was, besloot ik het te hergebruiken. De vilten rondjes wilden er slecht af, dus heb ik daarover een breed blauw lint (dat ooit om een kado zat) met zoomband vast gestreken. Het lint heb ik verder vast gezet met 2 geel-witte knoopjes onder elkaar op de borst en een zwartgele strik bovenaan het jurkje. 

De zoom van het jurkje heb ik opnieuw vastgenaaid. De oorspronkelijke zoom was met geel garen genaaid en de naad was ook niet recht. Door de naad opnieuw vast te zetten met een passende kleur blauw garen kon ik meteen het brede lint aan de onderzijde vastnaaien. Ook heb ik weer een 'gouden' épaulette op de schouder toegevoegd. Met een extra bandje langs de nek (aan de achterzijde zitten de uiteinden vastgeplakt met textiellijm) probeer ik het rafelige randje van het hergebruikte jurkje wat te camoufleren. 

De boswachter

De boswachter - of jager - wilde ik in een pak steken, passend bij zijn groene hoed. Daarvoor heb ik voor de achterzijde het standaard, iets uitlopende patroon genomen, zoals bij de gendarme. Voor de voorkant heb ik een variant genomen, waarbij de bovenkant uit twee bredere stukken bestaat, zoals hieronder op de foto weergegeven.

Het patroon voor de voorkant van het jagerpak.

Vervolgens ben ik begonnen met het in elkaar naaien van het jasje van de jager, waarbij ik instrijkbaar zoomband heb gebruikt om het mezelf wat gemakkelijker te maken. Het bovenste gedeelte valt een stukje over het onderste gedeelte, zodat het ook echt een jasje lijkt. Twee knoopjes maken het jasje af.

Patroon voor het jasje van de jager.

De handjes zijn van katoen, want een boswachter - of jager - mag best een beetje ruwe handen hebben. Die kan samen met het kruidenvrouwtje het bos in trekken en laat de wolf dan maar oppassen!

Het eindresultaat.

Een gordijn met enkele plooien

Dit keer heb ik een gordijn genaaid. Daar ik op Internet geen duidelijke voorbeelden kon vinden voor het naaien van een gordijn, leek het mij nuttig om op deze blog te beschrijven hoe ik het heb aangepakt.

Op Internet had ik de stof London Sightseeing besteld. De stofbreedte van 140 cm moest net genoeg zijn om - met enkele plooien van 2 cm diep en 7 cm tussen de plooien - een gordijn van 86 cm breed te kunnen maken. Bij levering bleek echter dat de stof aan de ene zijde 4,5 cm witte zelfkant had, dus zo'n 4,8 cm verdween aan de ene kant in de naad. Om stof uit te sparen heb ik toen de rafelige andere zijkant van het gordijn afgewerkt met biasband, zoals op de foto linksboven te zien is.

De bovenkant heb ik verstevingd met gordijnvestevingingsband (linksboven).
Bij het naaien van de plooien heb ik een opening gelaten om de haak doorheen te kunnen steken.

De bovenrand van het gordijn heb ik verstevigd met met gordijnverstevigingsband van 6 cm breed. Daarna heb ik steeds om de 7 cm een enkele plooi gemaakt van 2 cm diep. De plooi heb ik eerst van bovenaf voor 5 cm dicht gestikt en daarna op 6,5 cm richting de zijkant vastgestikt. Zo bleef er onderaan de plooi 1,5 cm over om de haak door te steken. Wanneer ik een langwerpig voorwerp van bovenaf in de plooi stopte om hem open te houden, was het gemakkelijker om de haak in de plooi te steken.

De haak is gemakkelijker in te brengen, wanneer je de plooi openhoudt door er iets in te steken.

Voor het afspelden van de zoom op de juiste lengte heb ik het gordijn eerst opgehangen. Bij zowel de zoom als de zijkanten heb ik de vouw er eerst goed ingestreken voor ik hem erin naaide. Een handig hulpmiddel daarbij kan instrijkbare zoomband zijn.

Een alternatieve koningsmantel

Voor koningen had ik rode en paarse stoffen aangeschaft. Echter, de middeleeuwse koning, die ik onlangs heb gekregen, heeft een oranje kroon en blauwe ogen. Voor hem vond ik een oranje koningsmantel over een blauwe jurk beter passen.

De verschillende onderdelen van de koningsmantel

Voor de jurk heb ik mijn standaard, getailleerde patroon genomen. Voor de voorzijde van de koningsmantel heb ik een nieuw patroon getekend, omdat die breder en langer is dan de cape van de heks. De rafelige rand aan de binnenzijde van de mantel heb ik afgewerkt met organza lint met satijnen rand.

De kraag

De koningsmantel is natuurlijk pas echt af met een echte nepbontkraag. Daarvoor heb ik een cirkel getekend met een doorsnede van 9,5 cm en daarin een cirkel met een doorsnede van 4,5 cm, wat overeenkomt met een nekwijdte van 14 cm (π × Ø). Aan de zijde waar ik de cirkel heb doorgeknipt, heb ik 2 extra rondingen gemaakt. Daarna heb ik de nek aan de buitenzijde en rondom de rondingen dichtgenaaid en vervolgens omgedraaid. De binnenrand langs de nek heb ik daarna vastgenaaid en hem vervolgens aan de voorzijde bij de extra rondingen strak langs de nek aan elkaar genaaid.

De middeleeuwse koning met mantel met bontkraag

De gendarme's jurk

De politieman is één van de figuren bij poppekastpoppen die in allerlei verschillende versies zijn te vinden. Rechts op de foto onder zie je de gendarme, die in deze blog een uniformjurk krijgt.

Verschillende politieagenten

Laatst had een stuk mooie, donkerblauwe gordijnstof gekregen, afgeknipt van een te lang IKEA gordijn. Het is een mooie glimmende stof, ideaal voor een politie "uniform". Mijn standaard patroon heb ik gebruikt met vanaf de mouwen een in een curve naar beneden breder uitlopend model dat onderaan 15 cm breed is, 2 cm breder dan de taillewijdte. Voor de lengte van de jurk heb ik zo'n 19-20 cm genomen.
De strook voorlangs heb ik op enkele punten vastgezet en met de zijnaden meegestikt. De handjes heb ik bij dit jurkje zó ingezet, dat het uniform erover valt, zodat ze lijken uit te steken. Dat is extra werk geweest, maar het resultaat is wel mooi.
Op de lapjesmarkt in Utrecht zag ik diverse soorten goudband om, bijvoorbeeld, een épaulette van te maken. Bij de nek heb ik 7 cm los gehouden, maar wel de stof omgezigzagd tegen rafelen. Met het hoofdje in de nek, heb ik de laatste stukjes van de naden aan beide zijden met kleine steekjes vastgezet tot de nek stevig werd omsloten.

Links het patroon en rechts het resultaat

Een verbeterpunt bij deze jurk is dat de handjes ruimer moeten. De handjes had ik 4 cm breed genomen en daar blijk ik mijn vingers maar net in te kunnen steken.