Oma in bloemetjesjurk met pofmouwtjes

Bij poppenkastpoppen ziet Katrijn er altijd uit als een oude vrouw met knotje - ofwel een oma - en daarom noem ik haar ook gewoon oma of grootmoeder. Tegenwoordig heb je behoorlijk hippe oma's en opa's, maar vroeger waren oma's en oudtantes vrouwen met knotjes in een bloemetjesjurk. Voor oubolligheid en extra uitdaging krijgt deze oma ook pofmouwtjes.

Voor de bloemetjesjurk heb ik dapper katoen genomen. De zelfkant van de stof heb ik langs de rechte onderkant van het jurkje laten vallen. Voor de jurk heb ik een eenvoudig, recht patroon genomen en daarbij de mouwtjes omgeslagen, want die worden toch vervangen door losse pofmouwtjes. Van voeringstof heb ik ook één zijde van een jurkje geknipt om de voorzijde van het jurkje te voeren, om te voorkomen dat je je hand er al te duidelijk doorheen ziet zitten, daar de stof relatief dun en licht van kleur is.

Vervolgens heb ik de handjes 2 cm langer getekend en uitgeknipt. Voor de pofmouwtjes had ik 2 stroken nodig van 4 bij 20 cm (plus extra ruimte rondom voor de naden). Deze keer heb ik eerst de handjes vastgenaaid aan de jurk en vervolgens de schoudernaden gestikt van het begin van de hals (en de hals altijd ruim meten) tot net voor de bocht van de duim. 

Vervolgens heb ik de lange stroken dubbel gevouwen met de goede kant naar buiten en zo stevig gestreken. Daarna heb ik met slap garen en een rijgsteek de strookjes aan de rafelzijde aan elkaar geregen. Door de draad aan te trekken tot de strookjes de helft van de oorspronkelijke lengte zijn en de plooitjes netjes te verdelen, heb ik pofmouwtjes gecreëerd. Na het vastnaaien van de mouwtjes aan de jurk, kon het rijgdraad er weer uit. Helaas ben ik vergeten de onderzijde van de mouwtjes tijdig vast te naaien, dus dat is een leermomentje voor de volgende oma. Het afmaken van de jurk ging als bij alle andere jurkjes. 

De prinses in de gouden kanten jurk

Mijn favoriete poppenkastpoppen zijn koningen, koninginnen, prinsessen en prinsen. Onder mijn poppenkastpoppen bevinden zich diverse assepoester-achtige prinsessen in simpele katoenen jurkjes. Daar neem ik natuurlijk geen genoegen mee!

Als eerste heb ik een prinses onder handen genomen met blond haar en een gouden kroontje. Daarbij heb ik gekozen voor "gouden" baljurk. Hiervoor heb ik het simpele, rechte jurkpatroon genomen en dat even onder de armen in tweeën geknipt. Voor de handjes heb ik dit keer níet de roze stofdoek van de Action gebruikt, maar lichtroze katoen, omdat die stof beter bij de gouden jurk kleurde.

De mauw heb ik iets over het handje laten vallen

Voor de jurk heb ik een glimmende, gouden polyesterstof genomen van stoffen-hemmers.nl. Daar heb ik de handjes zó aangenaaid, dat de glimmende stof iets over de handjes valt en die zodoende echt uit de mouwen lijken te steken. Bij de nek laat ik het jurkje altijd ruim open om later gemakkelijk langs de nek van de kop te kunnen naaien.

De rok plooien

Hier ga ik de zoom in de polyesterstof
van de rok naaien.

Voor de rok strook genomen, ca. 3x de breedte van de bovenjurk, in zowel de glimmende, gouden polyesterstof als in gebloemd goud kant van destoffenkraam.nl. De stoffen heb ik eerst aan de bovenzijde aan elkaar genaaid en vervolgens gerijgd tot 2x de breedte van de bovenjurk en de plooien netjes geprobeerd over de gehele breedte te verdelen. Daarna heb ik boven- en onderzijde aan elkaar genaaid. Tenslotte heb ik de rok aan de achterzijde in de lengte aan elkaar genaaid en aan de onderzijde een zoom in de polyesterstof genaaid. Bij het kant heb ik zelfkant aan de onderzijde genomen, zodat ik daar niets aan hoefde te doen.

Een gordijn met enkele plooien

Dit keer heb ik een gordijn genaaid. Daar ik op Internet geen duidelijke voorbeelden kon vinden voor het naaien van een gordijn, leek het mij nuttig om op deze blog te beschrijven hoe ik het heb aangepakt.

Op Internet had ik de stof London Sightseeing besteld. De stofbreedte van 140 cm moest net genoeg zijn om - met enkele plooien van 2 cm diep en 7 cm tussen de plooien - een gordijn van 86 cm breed te kunnen maken. Bij levering bleek echter dat de stof aan de ene zijde 4,5 cm witte zelfkant had, dus zo'n 4,8 cm verdween aan de ene kant in de naad. Om stof uit te sparen heb ik toen de rafelige andere zijkant van het gordijn afgewerkt met biasband, zoals op de foto linksboven te zien is.

De bovenkant heb ik verstevingd met gordijnvestevingingsband (linksboven).
Bij het naaien van de plooien heb ik een opening gelaten om de haak doorheen te kunnen steken.

De bovenrand van het gordijn heb ik verstevigd met met gordijnverstevigingsband van 6 cm breed. Daarna heb ik steeds om de 7 cm een enkele plooi gemaakt van 2 cm diep. De plooi heb ik eerst van bovenaf voor 5 cm dicht gestikt en daarna op 6,5 cm richting de zijkant vastgestikt. Zo bleef er onderaan de plooi 1,5 cm over om de haak door te steken. Wanneer ik een langwerpig voorwerp van bovenaf in de plooi stopte om hem open te houden, was het gemakkelijker om de haak in de plooi te steken.

De haak is gemakkelijker in te brengen, wanneer je de plooi openhoudt door er iets in te steken.

Voor het afspelden van de zoom op de juiste lengte heb ik het gordijn eerst opgehangen. Bij zowel de zoom als de zijkanten heb ik de vouw er eerst goed ingestreken voor ik hem erin naaide. Een handig hulpmiddel daarbij kan instrijkbare zoomband zijn.